13 haftalik hamileyim ama annelik duygusundan eser yok sanki hamile değilmişim gibi hissediyorum hic değişik bir sey hissetmiyorum aksine cok korkuyorum ve bazen pişmanlık duygusu hissediyorum böyle hissettigim icin de suclulyk duyuyorum bu hissettiklerim normal mi siz de hissediyor musunuz yoksa bende mi sıkıntı var
Su an ben de 35. Haftaya girecegim yarin bende de hic yok annelik duygusu hatta bakiyorum millet konusuyor anne karninda bebegiyle ben ise korku endise icindeyim cunku tam kendimi hazir hissetmedigim bir zamanda hamile kaldim yapmak istedigim cok sey vardi daha zamani vardi cocuk sahibi olmak icin diye dusunuyordum ilk ogrendigimde istemedim hic cok agladim cunku bebek bakacak onunla ilgilenecek bir yapida insan oldugumu dusunmedim halen de o düşüncedeyim sorumluk kismi beni korkutuyor ama her seyde bir hayir var diyorum bilgilenmeye ve egitim almaya halen devam ediyorum korkuyu yenmek icin bilgi sahibi olmak gerekiyor cocugu kucagimiza aldigimizda o duygular yerini sevgiye birakacagina inaniyorum
Cnm ben sana bir şey söyliyeyim mi ilk hamileliğimde hiç bir şey hissetmediğim gibi doğurduktan sonra da uzun bir süre bir şey hissedemedim çünkü lohusalık depresyonuna girmiştim o senin kendine sorduğun soruları çok sormuştum kendime ama zamanla bir bakıyorsun ki ikinizde birbirinize alışmış ve birbirinizden ayrı yapamıyorsunuz işte o zaman annelik duygusunu yaşamaya başlıyorsun he bu demek değilki sen de doğurduktan sonra benim düşündüklerimi düşüneceksin sen daha kolay adapte olabilirsin çok çabuk alışabilirsin yani demem o ki bir şeyler hissetmen için çok erken hele ilk hamileliğinse 🙂
Ah ah kızım 8,ayını bitirdi o duygu bana daha yeni yüklendi, hamileliğimin başından beri bebeğim olmasını aşırı isterken sonrasında pişman olduğum oldu doğdu emzirmek istemediğim oldu ama onu çok seviyordum düşmanca değildi yaklaşımım sonra annem gil baktılar. O da bana alışmadı benimseyemedim burda da post açtım adapte olamıyordum duygu hissedemiyordum. Sağolsun burdaki arkadaşlarım önerilerde bulundular uyguladım çoğunu. Psikolojim çok bozuktu. Daha bu ay kızımla tek başıma evde kendim ilgilendim aramızda bağ oldu şimdi onsuz duramaz oldum. Çok normal aynı şeyleri yaşadım. Bi an kendimi okuyormuşum gibi oldu. Ama senin de alışacağın bir nokta var. Bu bi kusur değilmiş bende burdaki güzel insanlarla öğrenmiş oldum. Geçici bir dönem ve normal birşey. Belki zorlanacaksın ama bir gün anne olduğunu kabul ettiğinde o zaman herşeyin ne kadar güzel olduğunu fark edeceksin takma şimdi kafana oluruna bırak canım benim 🌺🌸
Benim iki cocugumvar biri 10 diğeri 7yasinda suandada hamileyim. Sana şöyle soyleyim. İlk doğum ettim oğlumu 18 yasindaydim. Hamileyken duygu seli iken. Doğum edince sevgi yada sevgisizlikhic bisey hissetmemiştim. Yani ona karsi biseyylerr var. Ama tam konumlandiramamistiim. Sonra bebeği aşıya falan götürdüm bir baktım o ağlıyor ben ondan dha çok ağlıyorum kalbim sızlıyor damarı bulamiyolar ya dua ediyorum allahm acı cekmesin diye. Gözlerim balon oldu. Annem ve yakin bı akrabam yanımdaydı. Gordunmu annelik nasıl bisey onun cani yanar senin ciğerin parcanir dediler. Sonra bir baktım ben bu bebek icin canımı verirmisim. Hatta minicik bi. Bebekti kirki cikti arkkadasima goturdum merdivenleri inerken ayagim kayydi bebekle. Yuvarlandim. Ama baktigimda benim ayyagim kirilmisti. Oglumda hic bisey yokk. Cunku o annelik duygusuyla onu oyle bir tutmusumki merddivenin en alttindaydim ama bebek hala sapassağlam kucagimdaydi. ☺️
Sonra oldu 2 yaş 8aylik tabi annelik duygularım fazla fazla var. Annemi en iyi anladığım donemdeyim hastalaniyor atesi cikiyor eşimle banyoya sokuyoruz sabahlara kadar cabaliyoruz ağlıyoruz dua ediyoruz iyi olsun diye derken diğerini doğurdum ama ona daha anne karnında duygularım çok fazlaydi zaten çünkü anneligi tatmistim. Bu sefer acaba ikisine yetebilirmiyim. Doğuma gircem oğlumu bıraktım diye vicdan azabi falan. İlk anne oldugun an bir kargaşa icinde oluyosun rabbim sana o sevgiyi veriyor ama sanki icine ince ince isliyor gibi sonrasi zaten meshur annelik ☺️ dunya bi yana evlat bi yana ben annemi herseyden cok sevdiimi sanardim tabiki de hala cok seviyorm. Ama evlat sevgisinin ölcüsü ve benzeri yok şu dunyada. Bi gun sormustum anneme kucukken anne bizmi anannemmi diye annemi cok seviyorum ama siz bambaska bir sevgisiniz demisti. Hakikat oymus meğer. Anlicagin annelik bı yürek ağrısı buyutene kdar korkular telaşlar yorgunluklar o sevgi yoğunluğu falan çok yoğun ve farkli seyler Allah kucağına almayı nasip etsin insallah🥰🥰❤️
Bende İlk rahmime düştüğü anda hissettim bir annenin çocuk sorumluğu bence ilk rahme düştüğünde başlar annelik çok başka bir şey heyecanla bekliyorum kucağıma almaya ama duymuştum böyle bir şey bazıları doğduğu zaman anne olduğunu hissediyormuş😊
39. Haftamdayım sağlıklı olması için endişe ediyoruz bu bile daha görmediğimiz sadece hissettiğimiz küçük bir insan için sürekli korku içinde olmamız başlangıç için bence yeterli. Kucağımıza aldığımız da kim bilir neler hissedeceğiz şimdi böyleysek farkına varmadan annelik yükleniyor
Hareketlenince hissediyor insan benim bir kızım var yani biliyorum duyguyu şimdi ikinciye hamileyim yine sanki hiç hamile degilmis8m gibi öyle bir duygu yok yani kipirdayinca icimmde bir can var diye hissediyorum
Canım ben dogurcam yok o his üstelik ikinci yani bağlanma bence zaman alıyor kendi kizimada bir süre baglanmamistim sadece koruyup kolluyordum bakiyordum şuan iki buçuk yaşında en birbimize baglandigimiz zaman bu yıl oldu gözlerinin içine bakıp guldukce anne dedikçe dünyada bir tek sen varmış gibi hissettirdiginde geliyor o his
Bu konuda merak edilenler
Konuyu biraz daha yakından keşfet.
Kısa yanıtlar genel bilgilendirme içindir. Sağlıkla ilgili kararlarında bir sağlık uzmanına danış.
Sohbet uygulamada devam ediyor.
Soru sormak ve deneyimini paylaşmak için Elika Hamile topluluğuna katıl.