Kızımı cok seviyorum sekiz aylik hamileyim 5yasinda kizim var onunla oyun oynayamiyorum koşamiyorum oturup kalkamiyorum hop diye cok sinirlerim bozuluyor gece olunca ağlıyorum, yaramazlik yapinca kiziyorum bagiriyorum sonra boğazım düğüm düğüm oluyor allahım nolur sabir ver diyorum sabır istiyorum onu incitmek hiç istemiyorum ne olursun rabbim yardim et.. onu cok iyi anliyorum belki kiskaniyo belki icinde baska seyler yasiyor onu sevmeyecegimi dusunuyor ... Bunu dusunmek beni öfkelendiriyor kahroluyorum, babasi kizma diyor bende kizmak hic istemiyorum ama su son ay hormonlarim beni esir aliyor bunlari yazarken bile basim cok agriyor ustumde koca bir ağirlik herzaman sevgimi soyluyorum oksuyorum sarilip uyuyoruz geceleri biran once dogurmak kizimla atlayip ziplayip oynamak istiyorum ne olur rabbim yardim et kimseyi kirmak incitmek istemiyorum cunku boyle bir kadin degilim seni seviyorum kızım annen seni cok seviyor ve yanindayken cok ozluyor.....
@******* canım olabiliyor insan hamileyken çok agrasif oluyor herseyi dorukta yaşiyoruz kendimizi tutmak istesekde oluyor bazen işte benimde oglum var kızmamak için dilimi ısırıyorum ama bazen nadirde olsa kızmiş buluyorum hemen sarilip öpüyorum asla kırmak istemiyorum bazen ufak birseye bile sinirim cikiyor rabbim kötüsünden beterinden korusun hep bizlere evlatlarimiza iyi örnek olmayı nasip etsin insallah
@******* aminn yarabbim evet bu ay başladı hiç böyle değildim 8 inci aya kadar neseliydim sonra sonra gozuma batmaya basladi bazen bazı şeyler çok üzgünüm rabbim sabır versin hepimize bende hep sarılıp öpüyorum sevgimi hep belli ediyorum ama annelik işte hep eksik misim gibi hissediyorum
@******* senin son ayda başlamis benim 2 . Aydan beri var ya degişik birsey tamam normaldede sinirliyim ama sakin kalabiliyorum bunda engel olamiyorum benim oglumda 3 yaşına gircek mayista rabbim yardim etsin bizlere
@******* rabbim sana da kolaylık versin kim varsa yarabbim bizlere merhamet etsin yavrularımıza sakinlik dinginlik versin en azından bu evredeyken... Amiinn
Ben bu konuda şöyle söylüyorum, ben atlayıp koşmalı oyunlar oynarken yoruluyorum(bebekle alakalı asla bir şey eklemiyorum bu konuşmaya) bu yüzden öyle oyunlar için bababı beklemelisin ama istersen oturarak oynayabiliriz başka şeyler diyorum ve itiraz etse de başta kabul ediyor. Çok ağır oldu oğlum kaldıramıyorum mesela kucağıma, sen biraz büyüdün artık benim kollarımda da yeterince güç yok seni kaldıramıyorum kendin çıkar mısın diyorum veya kucağıma gelmek isterse oturarak gelmelisin çünkü annenin kolları o kadar güçlü değil diyorum. Bazen kabul etmiyor ve ağlıyor her iki durumda da ama ağlaması duygularını bastırmasından iyidir. Çok sinirlendiğimde banyoya girip yüzüme bir su çarpıyorum nefes alıp veriyorum çıkınca da aklıma gelen eğlenceli bir şeyler söylüyorum hem ben sakinleşiyorum hem o. Benim oğlumun 3 yaşla beraber bir şeyleri fırlatma huyu başladı mesela hemen oyuna döndürüyorum yoksa bende çok sinirlenirim, hemen birer kıyafet alıyoruz dolaptan avizeye onkarı atalım deyip zarar görecek şeyleri bırakıyoruz. Onu kabul etmesse sepete top atıyoruz, o da olmassa duş kabinin içine kova koyalım su dolduralım sen suya at oyuncaklarını yüzsünler deyip banyoya sokuyorum. Hem atma davranışına engel olup krizi büyütmüyorum hemde oyun oynamış oluyoruz. Bir de sulu oyunlar her zaman sakinleştirip elektrik attırıyor. Gerçekten bende çok sinirli bir insanım hamilelikten önce de böyleydim ama onların bu yanımızı görmesine gerek yok, elimden ne kadar gelirse tutuyorum kendimi. Hani mideniz bulanır lavaboya koşarsınız ya gelem sinir krizlerinde öyle banyoya koşuyorum kapıyı kapatıp sinirden kendimi dövdüğüm oldu, bu da hiç sağlıklı bir şey değil bu arada ama çocuklarımız isteyerek bu dünyaya gelmiyor biz istiyoruz biz doğuruyoruz ve kendi travmalarımızı olabildiğince uzak tutmak zorundayız. Bağırdığımız da olur bu arada bu da hayatın gerçeği arada bir ufak tefek yaralarda alacaklar ama sonra özür dilemeliyiz, durumu anlatmalıyız. Zaten siz sevgisini de gayet güzel veren bir anneymişsiniz her şey düzelir eminim ki
Elika Hamile topluluğu
