Lohusa depresyonu
Anneler günü yaklaşırken nacizane birşeyler söylemek isterim. Ben 3 ay önce 6 saat suni sancı sonunda mecburi sezaryan ile doğum yaptım. Elime iğne batsa ağlayan bana doğum süreci tüm muayeneler takılan eden aletler testler ameliyathane herşer o kadar zor geldi ki, bebeğin sevincini yaşayamadım o sözü edilen “kucağıma aldığım ilk an ah” durumunu yaşayamadım 1 hafta süt gelmedi çocuk sanki biri getirip eve koymuş benle alakası yokmuş emanetmiş gibi geliyordu. Benim gibi olan ya da ilerde bunu yaşayabilecek anneler. Bu süreçte ben hiç anlayış görmedim suçlandım, ağladım diye şükretmiyorum diye kınandım hemde kendi annem tarafından. Bebeğe adıyla hitap edemedim uzun süre. Benim gibi olan sevgili anneler tüm bunların normal olduğunu kabul etmek ve sadece kendini bilmek gerek. Hepimiz harika anneleriz. Zamanla bebeğimiz bize herşeyi öğretiyor, onu sevmeyi öğretiyor. Kimsenin sizi yargılamasına izin vermeyin, kendinizi yargılamayın.. Zeynep Azra’nın acemi annesi..

