Elika Hamile topluluğu

Normal doğum serüvenim

İyi geceler hanımlar. 5 ay önce normal doğum ile bir kız evlat sahibi oldum. Yaşadıklarımı sizlerle paylaşmak istiyorum. Genelde çevrede doğum ile ilgili hep zor ve ağrılı hikayeler anlatılır dolayısıyla da hamile bayanlar ister istemez o gün geldiğinde korkar, stres olur. Ben ebelik mezunu olduğum için ilk günden beri normal doğum istiyordum. Çünkü doğumun bebekler için dünyaya gelmek için bir yolculuk olduğunu ve biz annelerin bu yolculukta bir rehber olduğunu düşünüyordum. Dersler ilerledikçe doğumu kadından ziyade bebeklerin gerçekleştirdiğini, onların hazırlandığını bizlerinsr birer aracı olduğunu öğrendim. Çevremde kötü anıları olan herkese o senin tecrübendi ben öyle düşünmüyorum diyerek kibarca anıları ile ilgilenmediğimi belirttim. Gelelim doğum anıma. 21 Şubat akşamı saat 23.00 gibi ufak ufak kasılmalarım olmaya başladı. Yorgun olduğum için bu şekilde olduğunu zannettim. Saatler ilerledikçe kasılmalarım dinlenmek ile geçmedi. Aslaa canımı acıtan bi ağrı değildi ama uyku tutmuyordu kızımın içierde döndüğünü doğum kanalına doğru ilerlediğini hissediyordum. Eşimi rahatsız etmemek için oturma odasına geçip iki bölüm bahar dizisi izledim😅 dizi bittiğinde kasılmaların bi tık rahatsız etme boyutuna gelmişti. Biraz plates topu ile esnedim. Bu sırada çok çok afedersiniz bağırsaklarım hareketlenmeye başladı ve sık sık tuvalet ihtiyacım olmaya başladı. Sabaha karşı saat 5 gibi duşa girdim. Sıcak su çok iyi geldi. Duştan çıktığımda yine ço afedersiniz pembemsi bir akıntım oldu. Sabah 6 gibi eşimi uyandırdım. Öğretmendi ve okula gitmemesini, doğum olabileceğini söyledim. O heycanlandı, onu sakinleştirip doğum uzarsa çok aç kalabileceğim için bana bir tost yapmasını rica ettim. Kahvaltımızı yaptık ben etrafı toparladım (döndüğümüzde evi temiz bulmak istedim) saat 9 gibi evden çıktık. Kadın doğum acile gittiğimizde kasılmalarım 7-8 dakikaya inmişti. Hala dayanılmaz bir ağrı hissetmiyordum. Öyle ki kayınvalidem ağrımın olmadığını, acele ettiğimizi, bugün doğum olmayacağını düşünüyordu. Kadın doğum acilde muayne ettiklerinde 3 cm açıklık olduğunu, ağrılarımın sık ve düzenli olduğunu söylediler. Kemik yapım da normal doğuma uygun olduğu için doğumhaneye çıkarttılar. O kadar sevindim ki kızımı istediğim şekilde dünyaya getirecek, her anı yaşayıp onunla paylaşabilecektim. Nst, ultrason, kan alma, damaryolu işlemleri derken doğumhaneye saat 10 gibi çıktım. İlk doğum olduğu için ben de akşamüzeri anca doğum gerçekleşir diye düşünüyordum. Ebemiz suni sancı taktı ve bana dayanamazsam doktor ile görüşüp sezeryana alabileceklerini söyledi. Ben doğumumun normal, kolay ve güzel duygular ile olacağına inandığımı söyledim bana sdece gülümsedi. Plates topu istedim ve kendimi psikolojik olarak yoğun bir ağrıya, şiddetli bir bel ağrısına hazırladım çünkü öğrenciyken doğum yapan kadınlarda gözlemlediğim bu şekildeydi. Arkadaşlarıma da sıkı sıkı belimi ovmalarını tembihledim. Hiç öyle beklediğim gibi yoğun bir sancım olmadı. Belim hiç ağrımadı. Sancılarım çok sık geldiğinde beni bir kez daha muayne etmelerini istedim. Ebe geldiğinde tam açıklığa ulaşmış doğum başlamıştı. Beni masaya aldıklarında zorlanırsam ne gerekiyorsa yapmalarını (yukarıdan bastırmak, aşağıya kesi atmaları) kendimi buna hazırladığımı söyledim. Saat 12.43’te kızımın sesini duydum, yüzünü gördüm. Daha masada dikişlerim atılıyorken ben yavrumu koklayıp onu emzirebildim. Bu yolculuğun her zerresine değmişti. Doğum benim için çok harika, çok güzel eşsiz bir deneyim olmuştu. Çok uzun bir yazı oldu dilerim ki bunu tüm bebek bekleyen, endişeli gebeler okusun biraz olsun endişeleri gitsin. En az benimki kadar güzel bir doğumu tecrübe etsinler. Her şeyleri kolay olsun. Son olarak en çok ağrı hissettiğim andaki fotoğrafı sizle paylaşmak istedim. Gayet neşeli ve güzel bir doğum serüveni yaşadım. Korkmayın, endişelenmeyin ve ağrılarınızı, kasılmalarınızı sevgiyle karşılayın. Çünkü sizi eşsiz bir an’a , muhteşem bir kavuşmaya hazırlıyor