Pamuguma kavustum💕
Selam anneler, Hamileliğimi ogrendigim gunde bu uygulamayi tesadüfen indirdim ve 9 ay boyunca hergun merakla tum soruları okudum gerek bendr kafama takilan sorularda sizlerden destek bekledim. Bilincsiz anne disinda gercekten bilgili annelerin sordugum sorulara cevap verdigini ve ise yaradigini gordukce daha da sevdim burayi. Bu yuzden kendi doğum hikayemi de size anlatmayi borc bildim. Aslinda benim zorlu bol bulantili halsiz bir hamileligim gecti vucut olarak o kadar yorgundum ki ilk hamilelik ogrendigim gunden bu yana kafamda hep sezeryan dogum dusundum cunku normal dogumu ne bunyem ne de psikolojim kaldirabilirdi. (Bahsettigim hamilelik belirtileri yuzunden...) Cevreme genellikle sezeryan dogumu istedigimi soyledigimde hep tepki verirlerdi olumsuz bir cok ornekler vs buna kendi annem de dahil herkes mudehale edip kendince bir fikir soyluyirdu . Ama yasadigim hamileligi bir tek ben anlıyordum.kesinlikle sezeryani kafama koymustum kotu olumsuz seylerde hep dinlesem kendi vucuduma dogum sonrasinda hep inanmayı pozitif düşünmeyi tercih ettim. 30 agustos 15.37 de spinal aneztezi ile bebegimi kucagima aldim . Hersey su gibi akip gecti cok sukur korktugum hic birseyi yasamadim ameliyat sirasinda . Odaya geldigimde agrilarimi vs hissettim ilk gun ozellikle ilk ayaga kalkis inanılmaz zor gecti ama inanin benim kadar korkak bir insan bunu soyleyebiliyorsa gercektende bir zorlugu yoktur . Zaten bebeginizi gördüğünüzde inanin hersey geçiyor derlerdi deee ben inanmazdim gerçekten de oyleymis . Soylenecek bir suru güzel sey var ozellikle anne olmak sahiplenmek canından bir parcanin olmasi cok farkli bir duygu . Bebegini bekleyen tum annelere burdan güzel dogumlar diliyorum. Spinal anestezi ile dogumu olacak anneler sorulariniz var ise cevaplamaua hazirim

