Sigara bağımlılığı
Merhabalar. Burada sigara ile ilgili o kadar soru okudum ki ben de bişeyler söylemek istedim. Şimdi ben 16 haftalık hamileyim. Ama ocak ayında da 15 yıldır içtiğim hem de aşkla içtiğim sigarayı bir gecede bıraktım. Ha nargile içerdim hatta pandemi nedeniyle eve aldık bir tane. E malum evde olunca insan daha sık içiyor. Takriben 3 haftalık hamileyken -ki hamile olduğumu 4. haftada yani tam adet gününde öğrendim. Öğrenmeden 1 hafta önce işte- nargile içmek de istemedim çünkü keyif vermiyordu bir süredir. Bu sigara bağımlılığı konusunda da yorum yapmayı pek sevmiyorum. Öncelikle beni yanlış anlamayın lütfen, burda sigara içenleri savunuyor değilim. Ancak nasıl ki nargile keyif vermediği için içmedim bir daha, aslında sigara da öyle oldu. Hatta bırakmadan bir ay öncesinden "niye içiyorum ki, eskisi gibi keyif almıyorum" diyordum etrafa. Ama o kadar çok içiyordum ki -çoğunlukla 2 pakete yakın, uzun mesai olunca 2 paketi de geçerdi- kimse bırakacağıma inanmadı, ben dahil. Hiç unutmam 21 ocak 23:00 sularında balkona çıktım son sigaramı yaktım, baktım bi elimdekine "niye" diye sordum kendime. Cevap yok. Bitiremedim bile. O günden beri de kokusuna bile dayanamam kaçarım. Tabi evde sigara içen birinin olması kötü olurdu belki. Eşim sağolsun benden önce ilaç kullanarak bıraktı ki o da ilacın hepsi bitmeden bıraktı. Çünkü ona demiştim ben sen bırakmazsan ben bırakamam diye. Evin içinde içmeyi de yasakladık, içecek olan balkona. Yaklaşık 8 ay sonra da ben bıraktım, bu kadar uzun süre içmeye devam etme bahanem de yüksek lisans tez döneminde olmamdı. Mental olarak neden sigara sorusunu düşünmediğim bir dönemdi. Bırakırken ilaç kullanmadım, hatta o kadar rahat bıraktım ki kendim bile şaşırdım. Ne sinir ne stres, daha bile iyi hissettim kendimi. Kimse inanamadı bıraktığıma. Ama mesele kafada işte. Kafada bitiremeyen insanı bağlasanız da durmaz. Siz yok dedikçe daha çok ister. Demem o ki niye içiyorum sorusu cevapsız kalana kadar insanlar içmeye devam edecek. Zaten vicdan yapan insanların üzerine gidip daha da strese sokmaya, üzmeye gerek yok. Onlar zaten biliyorlar olacakları. Sadece birilerinin "bişey olmaz" demesine ihtiyaçları var moral bulmak için. Yanlış anlamayın içeni de, içme diyeni de yargılamıyorum, yada kendimi övmeye çalışmıyorum, haddim değil 🙂 ama üzülüyorum birileri sigara içtiği için vicdan azabı çekip birileri de sert bir dille yargılarken görünce. Evet bence de doğmamış çocuğa annesi tarafından bile bile verilen belki en büyük zarar ama dedim ya, belki o sert yorumları okurken bile o insanlar strese girip bir sigara daha yakıyorlar. O yüzden siz içen anne adayları -ve hatta baba adayları- "bişey olur mu" sorunuzun cevabı 100% olur denemez belki ama evet o çocuk onun sıkıntısını bir şekilde yaşayacaktır, hiç değilse sigaraya yatkınlığı artacaktır. Siz eleştiren arkadaşlar, ne güzel hiç içmemiş yada bırakma iradesini göstermişsiniz. Ama inanın içen kişileri bu kadar acımasız eleştirmeni onlara faydadan çok zarar verir. İlla birşey söylenmesi gerekiyorsa azarlamak, aşağılamak, yargılamak veya "benimkilere birşey olmadı" dışında bişeyler söylemeyi deneyin. Ne yargılayıp acımasızca eleştirin, ne de beklenen "bişey olmaz" desteği verin Kusura bakmayın uzattım biraz ama içimden geçenleri paylaşmak istedim. Saygılarımla.

