Yurtdışında tek başına yaşama
Dört senedir buradayım üç yaşında bir oğlum var buraya gelirken çok zorluk çektim hiç kimsem yoktu eşimin ailesi vardı onlar da çok uzaktaydı öyle birinci dereceden değil ama Neredeyse dört yaşına getirdim eşimle beraber çok zorlandık bu süre içinde Hala da düzenimizi kurmuş değiliz Eşim çalışıyor Almanya’da hala bir oturmaımız yok ev eşya hiçbir düzen yok ikinci hamileliği Almanya’dan o kadar sıkıldım ki artık kağıt kürek işleri yalnızlık her şey dört yaşındaki konuşmuyor Algıda biraz problem çekiyor ve gelişimi geride haftanın dört günü terapi görüyorum çok zorlanıyorum ikincisini burada dogurup büyütmek İstemiyorum açıkçası çünkü ilk oğluna çok zorlandım ne bir akraba ne bir eş ne bir dost yol yoldan gösteren hiç kimse yok o kadar yalnız ve o kadar soğuk günler yaşadım ki onu büyütürken hala yaşıyorum ülkeme geri dönmek istiyorum ama bir yanımda bunca çektiğim eziyet bunca çektiğim zorluk arkada bir anda bırakıp gitmek o da bana ağır geliyor ama Elde avuçta hiçbir şey yok hâlâ bir ilerleme yok siz olsanız ne yaparsınız kızlar

