Elika Kadın topluluğu
moral ihtiyacım. var
merhaba kızlar sanırım benim morale ihtiyacım var şimdi az çok beni burda bilen bilir ben gelin geldiğimden beri buraya ve hamilelik süresini sürecimi yaşadığım sıkıntıları yazardım kaynanam görümcem kayın babam benle konuşmuyorlar aynı evin içerisindeyiz kaynanam olacak kişi teyzem her fırsata eşime beni şikayet eder laf sokar bana ben ciddi anlamda çok sabrettim bir buçuk yıldır sabrediyorum ben aynı evin içersinde bana duşaman kesilmişler Kürtçe konuşurlardı şimdi yabancı dil konuşuyorlar kendimi çok dışlanmış hissediyorum yemek yaptığımda yemeğimi kimse yemiyor sofraya dahi koymuyor problemi ben yemek yapmıyormuşum yaptığım zaman yemiyorlar yapmayı bıraktım bende kendimi çok yalnız hissediyorum aşırı derece de yanlız eşim herşeyin farkında ama o da görüyor o da sabretmiyor burdan çıkalım hemen şimdi biz 12.27.24 imza atacağız allahın izniyle evi alacağız hemen taşınacağız evelsi gün ama sanki problem çıkarmaya çalışıyorlar benim 3 aylık küçük bir kızım var ona bakıyorum eşime söylüyor karın tembel sürekli odasında ev buz gibi burası çok soğuk düğünüm yatak odamın kapısı korkudan açık bırakıyorum eve kamera yerleştirmiş kendimi evde çok rahatız hissediyorum farkındayım beni istemiyorlar sözde teyzem ya anne yarısı derler. bir de kuluyen yalan şimdi eşim pazartesi gidecek deplesamana Paris'e ben yine tek kalacağım en azından eşim akşam yanıma geleceğini bilirdim yolunu saatini beklerdim şimdi o da bir hafta olmayacak ben ne yapacağım lütfen bana akıl verin kızlar dışlanıyorum ciddi anlamda yardım edeyim diyorum hayır diyorlar ve şikayet ediyorlar sonra küçük kızım eşim için sabrediyorum yoksa alır bıçağı yanında kendime sapale benimle ne probleminiz. var diyip saplanırdım bıracgı artık dayanacak gücüm kalamdı benim koskocam evde yapa yalnızım
